executeren
/xxxx/
Betekenis
werkwoord
- (juridisch) uitvoeren van een vonnis, tenuitvoerbrengen, voltrekken
- een doodvonnis ten uitvoer brengen, terechtstellenHuiveringwekkend is ook een bezoek aan het crematorium, ondergebracht in een authentiek gebouw op het kampterrein. Bij het zien van de ovens, die met kolen werden gestookt, vragen argeloze bezoekers wel eens of daarin brood voor de gevangenen werd gebakken, vertelt Uijland. In werkelijkheid werd hier iedereen die in het kamp was overleden of geëxecuteerd, verbrand. Kort daarvoor werd, in de snijkamer, op elke overledene sectie verricht volgens de officiële voorschriften voor SS-concentratiekampen. In de kamer van de stoker hield de Duitse gevangene ”Joep” de administratie bij. Reformatorisch Dagblad Michiel Bakker 06-12-2002 [https://www.rd.nl/archief/2.727/2.731/de-verschrikkingen-van-kamp-vught-1.118085 De verschrikkingen van Kamp Vught]De gevangen genomen vijandelijke spionnen werden snel geëxecuteerd
- inbeslagnemien en verkopen van iemands bezittingen wegens schuld, gerechtelijk verkopen
- (refl) zich ~: zich insolvent verklaren
Etymologie
*afgeleid van het Franse exécuter of daarvoor van het Latijnse 'executare' ()
Vertalingen
Engelsexecute
Fransexécuter
Duitshinrichten
Spaansejecutar, ajusticiar
Russischказнить
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek