eretitel

mannelijk (de)/ˈerəˌtitəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een niet officiële maar wel veel eer gevende titel
    Michiel de Ruyter kreeg de eretitel Bestevaêr.
    Willem Drees kreeg de eretitel Vadertje Drees omdat hij zo goed voor de bejaarden had gezorgd.
  2. een officiële titel
    Minister van Staat is de bekendste eretitel in Nederland