epopee
vrouwelijk (de)/epoˈpe/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (dichtkunst) (verouderd) dichtwerk over de daden van grote heldenKent gij de legende van Isidorus? Hij kende ze - natuurlijk: welk Christen, welke kunstenaar, die gaarne krachtig is wat hij is, kent de geschiedenis niet der heiligste en schoonste figuren van de onmetelijke epopee der Christenheid!
Etymologie
*van "épopée" dat teruggaat op "ἐποποιία" (epopoiía) "epische dichtkunst"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek