epopee

vrouwelijk (de)/epoˈpe/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. dichtkunst, verouderd (dichtkunst) (verouderd) dichtwerk over de daden van grote helden
    Kent gij de legende van Isidorus? Hij kende ze - natuurlijk: welk Christen, welke kunstenaar, die gaarne krachtig is wat hij is, kent de geschiedenis niet der heiligste en schoonste figuren van de onmetelijke epopee der Christenheid!

Etymologie

*van "épopée" dat teruggaat op "ἐποποιία" (epopoiía) "epische dichtkunst"