enquêteur

mannelijk (de)/ɑŋkɛˈtør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) iemand die enquêteert

Etymologie

* van enquêteren

Verwante woorden

enquêteenquête-uitslagenquêtebureauenquêtebureausenquêtecommissieenquêtecommissiesenquêteerenquêteerdeenquêteerdenenquêteertenquêteformulierenquêteformulieren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek