eindspurt

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een versnelling op het einde van een project om het te voltooien
Er is bij de Olympische Spelen altijd een eindspurt nodig, om alle stadions op tijd klaar te krijgen.
een versnelling op het einde van een wedstrijd om de concurenten vóór te blijven
Met een grandioze eindspurt wist hij de wielerwedstrijd te winnen.
Met een eindspurt veroverde de dubbelvier zilver. „We gingen voor goud, we hadden de Duitsers kunnen hebben.” NRC Harry Meijer 11 augustus 2016