eettafel

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈetafəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

meubel (meubel) een meubelstuk dat bestaat uit een horizontaal blad dat ondersteund wordt door een onderstel, met meestal vier poten. Deze wordt gewoonlijk gebruikt om op een comfortabele hoogte voorwerpen op te plaatsen of om gemakkelijk te eten
De eettafel is ook zeer geschikt voor veel andere activiteiten. Bijvoorbeeld: allerlei huishoudelijke activiteiten, schrijfwerk, knutselen en andere hobby's enz.
Het werd stil aan tafel, niemand wilde het gesprek over de oorlog oppakken, iedereen wist wat Lauritz daarvan vond aan de eettafel.