dyslexie
vrouwelijk (de)/dɪslɛkˈsi/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (psychologie) (medisch) (onderwijs) het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vattenDyslexie komt meer bij jongens voor dan bij meisjes.
Etymologie
*vermoedelijk van "Dyslexie", een term voorgesteld door de Duitse oogarts in 1883in: Medicinisches Correspondenzblatt des Württembergischen ärztlichen Landesvereins; deel 53, p. 209 naar het voorbeeld van "Alexie" en "Paralexie", gevormd uit λέξις (lexis) "woord, spraak" onder invloed van Latijn "legere" "lezen"[https://gdz.sub.uni-goettingen.de/download/pdf/PPN513409602/LOG_0005.pdf Eine besondere Art der Wortblindheit (Dyslexie) (1887) Bergmann, Wiesbaden]; p. 1; geraadpleegd 2018-03-14
Vertalingen
Engelsdyslexia
Fransdyslexie
Spaansdislexia
Italiaansdislessia
Portugeesdislexia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek