dweil

mannelijk (de)/dʋɛi̯l/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een stuk weefsel in natte vorm gebruikt om een gladde vloer te reinigen
Maak die dweil eerst eens schoon, anders verplaats je het vuil alleen maar.

* Via het Middelnederlands dwegel en door palatalisering van de -g- ontstond -ei-, afgeleid van het Middelnederlands dwaen (wassen)

Engelsfloorcloth, mop

Fransserpillière

DuitsWischtuch

Spaansfregona