dwangverpleging

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verplichte verpleging van een psychiatrisch patiënt, ook als deze patiënt weigert behandeld te worden
    De rechtbank heeft een 57-jarige man uit Haarlem veroordeeld tot tbs met dwangverpleging voor de fatale mishandeling van een 83-jarige Amsterdammer.
    De rechter heeft een 50-jarige man uit Almere veroordeeld tot acht jaar cel en tbs met dwangverpleging voor het doodsteken van een 29-jarige man. Dat gebeurde vorig jaar juni in de Warmoesstraat in het centrum van Amsterdam.