dufheid

vrouwelijk (de)/ˈdʏfhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een gevoel waarbij men zich futloos of uitgedoofd voelt
    Die vrouw heeft last van dufheid omdat ze weinig slaapt.

Etymologie

*afgeleid van duf

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek