dubbelblad

onzijdig (het)/ˈdʏbəlˌblɑt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. blad dat dwars op de lengterichting door midden is gevouwen
    Normaliter vormt een dubbelblad samen met drie, vier, soms vijf dubbelbladen een katern.

Etymologie

* , leenvertaling van Latijn "bifolium"