doordenker

mannelijk (de)/ˈdordɛŋkər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verhaal, mop of raadsel waar je goed over moet nadenken
    Wat heeft ogen aan alle kanten en kan toch niet zien? Dat is nu eens een doordenker…
  2. iemand die zich verder in onderwerpen verdiept dan anderen
    Een oorspronkelijk denker was hij maar in geringe mate, en zeker geen doordenker, maar met bliksemende helderheid brengt hij allerlei, vaak -naar hij zich ook zelf wel volkomen bewust was- fijne opmerkingen op veelal scherp treffende wijze onder woorden.

Etymologie

*afgeleid van doordénken