doodmartelen

/ˈdotmɑrtələ(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. iemand door mishandeling doden
    De stap van die zinloze agressie naar het bewust doodmartelen, in 2009, van de valselijk van belastingfraude beschuldigde jurist Sergej Magnitski in een Moskouse gevangenis, is dan zo gemaakt.
    In Zuid-Korea zijn vier militairen veroordeeld tot gevangenisstraffen van 25 tot 45 jaar voor het doodmartelen van een collega. Het viertal mishandelde de 20-jarige dienstplichtige een maand lang. Hij werd geslagen en mocht niet eten en slapen. Uiteindelijk overleed hij.