doening

vrouwelijk (de)/ˈdunɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

plaats waar men werkt
(detailhandel) nering, winkel
(landbouw) boerderij, erf
figuurlijk (figuurlijk) huis, woning
manier van doen

Etymologie

*afgeleid van "doen"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek