doctrine

vrouwelijk (de)/dɔk'trinə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

politiek, religie (politiek) (religie) een verzameling leerstellingen of dogma's die niet ter discussie staan
Sander leek wel een sekteleider, dacht hij. En ik de domoor aan wie de leer via doctrine moest worden doorgegeven.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘leerstelling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1529

Engelsdoctrine

Fransdoctrine

DuitsDoktrin

Spaansdoctrina

Italiaansdottrina

Portugeesdoutrina

Poolsdoktryna

Deensdoktrin