divertimento
onzijdig (het)/divɛrti'mɛnto/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) een compositie voor een solo-instrument of een licht, ontspannend werk zonder de diepgang van een sonate
Etymologie
* Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘klein muziekwerk’ voor het eerst aangetroffen in 1795
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek