dissidentie

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een standpunt dat strijdig is met de heersende opvattingen
    „Dit is de realiteit in het huidige Rusland: elke vorm van dissidentie of afwijkende standpunten op alle terreinen van het politieke of sociale leven wordt onderdrukt”, zei John Dalhuisen van Amnesty. De Telegraaf 02 jul. 2013 [https://www.telegraaf.nl/nieuws/1090966/anti-homowetten-poetin-minachten-vrijheden 'Anti-homowetten Poetin minachten vrijheden']
    Het 'Eerste Europees congres van de dissidentie van het omstreden en onafhankelijke kamerlid Laurant Louis zou zondagmiddag in de Brusselse gemeente plaatsvinden. De controversiële Franse komiek Dieudonné was een van de genodigden. De Telegraaf 04 mei 2014 [https://www.telegraaf.nl/nieuws/969525/antisemitisch-congres-brussel-verboden Antisemitisch congres Brussel verboden]

Etymologie

* afleiding van dissident

Vertalingen

Engelsdissidence