dislocatie
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- verplaatsing
- (medisch) (ongewone) verplaatsing b.v. de ligging van beenstukken ten opzichte van elkaar na een breuk
- (geologie) onderbreking of verandering van richting in het verloop van aardlagen
- (natuurkunde) discontinuïteit in een kristalstructuur
Etymologie
*afgeleid van het Latijnse locus [plaats, positie] en
Vertalingen
Engelsdislocation
Fransdislocation
DuitsDislokation
Spaansdislocación
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek