dislocatie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verplaatsing
  2. medisch (medisch) (ongewone) verplaatsing b.v. de ligging van beenstukken ten opzichte van elkaar na een breuk
  3. geologie (geologie) onderbreking of verandering van richting in het verloop van aardlagen
  4. natuurkunde (natuurkunde) discontinuïteit in een kristalstructuur

Etymologie

*afgeleid van het Latijnse locus [plaats, positie] en

Vertalingen

Engelsdislocation
Fransdislocation
DuitsDislokation
Spaansdislocación