diplomatiek

vrouwelijk (de)/ˌdiplomaˈtik/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. (oorkondeleer, diplomatiek) hulpwetenschap van de geschiedschrijving die het ontstaan, de vorm en geschiedenis van oorkonden onderzoekt

Etymologie

#een diplomatiek persoon probeert, zonder mensen boos te maken, zijn eigen doel te bereiken

Vertalingen

Engelsdiplomatic, diplomatics
Fransdiplomatique, diplomatique
Duitsdiplomatisch, Diplomatik, Urkundenlehre
Spaansdiplomático, diplomática
Italiaansdiplomatica
Portugeesdiplomática