dievegge
vrouwelijk (de)/di'vɛɣə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- vrouwelijk persoon die steelt
Etymologie
*Afgeleid van dief , waarbij spellingsregel 1.2.aNederlandse spellingregels - Gelijkvormigheid is toegepast.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek
*Afgeleid van dief , waarbij spellingsregel 1.2.aNederlandse spellingregels - Gelijkvormigheid is toegepast.