dierentuin
mannelijk (de)/ˈdirə(n)ˌtœyn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (dierkunde) een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren die in een vaak parkachtige omgeving in gevangenschap worden gehouden om het publiek de gelegenheid te geven ze te kunnen bekijkenIn Emmen is een bekende dierentuin van Noord-Nederland.In Praag is de dierentuin gesloten vanwege stormschade. De dieren zijn niet in gevaar geweest, schrijft de dierentuin op Facebook. Maar er zijn wel veel bomen omgewaaid en een hooischuur is beschadigd.
Etymologie
* . Dit is een leenvertaling van het Franse jardin zoologique (letterlijk: "dierkundige tuin").
Vertalingen
Franszoo, jardin zoologique
DuitsZoo, Tiergarten, Tierpark
Spaanszoo, jardín zoo, zoológico
Italiaanszoo
Portugeeszôo, zoológico, jardim zoológico
Russischзоопарк
Chinees动物园
Japans動物園, どうぶつえん
Koreaans동물원
Arabischحديقة الحيوانات
Turkshayvanat bahçesi
ZweedsZoo, djurpark
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek