diefstal

mannelijk (de)/'difstɑl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch, misdaad (juridisch), (misdaad) het zich onrechtmatig toe-eigenen van goederen of andere bezittingen die aan een ander toebehoren
Hij werd van diefstal beschuldigd.

* Van het Middelhoogduitse diepstâle.

Engelstheft

Fransvol

DuitsDiebstahl

Spaansrobo

Italiaansfurto

Portugeesroubo, furto

Russischкража

Chinees盜竊, 盗窃

Japans盗み, ぬすみ

Koreaans도둑질, 절도

Arabischسرقة

Poolskradziez, kradzież

Zweedsstöld

Deenstyveri