diaken
mannelijk (de)/di'jakən/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) (beroep) rooms-katholiek geestelijke, gerangschikt direct onder een priester, die een priester helpt bij kerkdienstenHet Tweede Vaticaans Concilie heeft voorzien in een permanent ambt van diaken.[http://www.rkk.nl/katholicisme/encyclopedie/d/diaken Diaken, rkk.nl]
- (religie) persoon die binnen de protestantse kerken gaat over de kerkelijke armenzorg
Etymologie
* Van het Griekse woord diakonos (διακονος), dat dienaar betekent ()
Vertalingen
Engelsdeacon
Fransdiacre
DuitsDiakon
Spaansdiácono
Italiaansdiacono
Portugeesdiácono
Russischдьякон
Japans輔祭
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek