deugd

mannelijk/vrouwelijk (de)/døxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iets dat goed is in zedelijk opzicht
In tegendeel: zij vormt de meest voortreffelijke deugd juist omdat zij geen gefixeerde deugd is.
Hij stelt dat de mens de deugd dient te ontwikkelen binnen het netwerk van zijn relaties, dat hiërarchisch is geordend.
Het is een grote deugd dat hij zo behulpzaam is.

*(erfwoord) via Middelnederlands "doghede" / "doghet" en Oudnederlands "dugath", in de betekenis van ‘het goed-zijn’ aangetroffen vanaf 1100

Engelsvirtue

Fransvertu

DuitsTugend

Spaansvirtud

Italiaansvirtù

Japans徳, とく, toku

Poolscnota

Zweedsdygd