denkstijl

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een bepaalde manier van denken, een bepaalde redeneer methode
    De tweets werden onderzocht op hun „emotionele inhoud” (het gebruik van positieve of negatieve woorden), de frequentie van woorden (zoals vriend en broer) die zijn gerelateerd aan sociale processen en de frequentie van het gebruik van woorden ( zoals “omdat” en “denken”). Dat laatste heeft te maken met een analytische denkstijl; christenen zijn hier minder sterk in. Reformatorisch Dagblad 27-06-2013 [https://www.rd.nl/meer-rd/onderwijs/christen-drukt-zich-op-twitter-positiever-uit-dan-athe%C3%AFst-1.320351 „Christen drukt zich op Twitter positiever uit dan atheïst”]
    Er werd ook gezorgd voor een goede mix van denkstijlen, expertise en spreiding binnen de organisatie. “Wie zich kandidaat wilde stellen, werd verondersteld een korte motivatie te geven en moest ook een test afleggen om te bepalen welk type persoon hij/zij is. De Standaard 02/06/2017 [http://www.standaard.be/cnt/dmf20170602_02909408 Medewerkers Brunel worden gestimuleerd actief te participeren in beleid]