demonstratief

onzijdig (het)/demɔnstra'tif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) aanwijzend voornaamwoord (pronomen demonstrativum)
erop gericht om de aandacht te trekken
Hij keerde demonstratief zijn rug naar de rechtsorde. Daar keek niemand van op. Van te voren had hij laten weten: „Ik als gelovige laat mij leiden door de richtlijnen die Allah mij geeft. Ik heb niets te maken met wereldlijke wetten.” NRC Jutta Chorus 27 mei 2016
'Hoe laat?' Martina keek demonstratief op haar klokje.
taalkunde (taalkunde) aanwijzend

*afgeleid van het Franse démonstratif of daarvoor van het Latijnse 'demonstrativus'

Fransdémonstratif

Spaansdemostrativo