decreetgever

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die decreten uitvaardigt

Etymologie

* Samenstellende afleiding van decreet en de stam van geven

Verwante woorden

decreetdecrescendodecrescendo'sdecretaaldecretaledecretalendecreteerdecreteerdedecreteerdendecreteertdecretendecreteren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek