declassering

vrouwelijk (de)/ˌdeklɑˈserɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het op een lagere plaats gezet worden in een rangorde
    Tweede dagzege Groenewegen in Duinkerke na declassering Venturini
    De kritiek zwelt verder aan sinds Standard & Poor’s de kredietwaardigheid van het land dinsdag onverwacht naar beneden heeft bijgesteld. De kredietbeoordelaar die de Italiaanse regering niet daadkrachtig genoeg vond, sluit een nieuwe declassering niet uit, als maatregelen uitblijven om de economische groei te stimuleren.
  2. het verliezen van een goede reputatie; het in verval raken
    Wat volgde was een declassering van de andere grote namen: Van Vleuten reed iedereen op weg naar Lago Di Cancano, waar nu de finish was getrokken, op grote achterstand.

Etymologie

* van declasseren