cracker
mannelijk (de)/'krɛkər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (voeding) een soort biscuit die is ontstaan als vorm van scheepsbeschuitDe eerste echte cracker ontstond toen een andere bakker uit Massachusetts, Josiah Bent, in 1801 een beschuitje aanbrandde in zijn steenoven. Het krakend geluid dat dit maakte inspireerde tot de naam cracker (Engels voor kraker).
- (informatica) computerkraker
Etymologie
* van cracken
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek