courtage

vrouwelijk (de)/kur'taʒə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

economie (economie) beloning die een adviseur of tussenpersoon ontvangt na de verkoop van een product
In deze periode had Mercurius ongeveer 8 miljoen bruto binnengehaald, waarvan af werden getrokken de lopende rentekosten van de lening van het concern van 1,2 miljoen, bepaalde investeringen in voertuigen, roerende goederen en loonkosten voor nieuw aangetrokken personeel van circa 2 miljoen en daarbij courtage van 2,4 miljoen.

*afgeleid van het Franse 'courtage' () [https://fr.wiktionary.org/wiki/courtage Wiktionnaire]

Engelsbrokerage, commission

Franscourtage

Spaanscorretaje