constateur

mannelijk (de)/kɔnsta'tør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. toestel bestemd om de aankomsttijd van postduiven te registreren bij een wedstrijd, een duivenklok
  2. iemand die constateert

Etymologie

* van constateren ()

Verwante woorden

consacreerconsacreerdeconsacreerdenconsacreertconsacrerenconsanguiniteitConscienceconsciëntieconsciëntiesconsciëntieusconsciëntieustconsciëntieuze
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek