consensus

mannelijk (de)/kɔnˈsɛnzʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

overeenstemming binnen een gemeenschap, een groepering
Helaas is er in de wereld geen consensus over hoe men burgeroorlogen kan doen eindigen.
de methode om binnen een groepering een gezamenlijke overeenstemming te bereiken

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘eenstemmigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847

Engelsconsensus

Fransconsensus

DuitsKonsens, Einvernehmen

Spaansconsenso

Italiaansconsenso