consecrator

mannelijk (de)/kɔnse'kratɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) iemand die de consecratie verricht

Etymologie

* afgeleid van het Latijnse consecrator ()

Verwante woorden

consacreerconsacreerdeconsacreerdenconsacreertconsacrerenconsanguiniteitConscienceconsciëntieconsciëntiesconsciëntieusconsciëntieustconsciëntieuze
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek