conjunctie

vrouwelijk (de)/kɔˈɲʏŋksi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verbinding
astronomie (astronomie) zodanige stand van twee hemellichamen dat ze ten opzichte van de aarde in elkaars verlengde liggen, samenstand
taalkunde (taalkunde) voegwoord
wiskunde (wiskunde) logische operator (symbool: \scriptstyle \land, &, EN of AND) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn

*afgeleid van conjunct

Engelsconjunction

Fransconjonction

DuitsKonjunktion

Spaansconjunción