communicatie

vrouwelijk (de)/ˌkɔmyniˈka(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het uitwisselen van informatie waarbij zender, ontvanger, inhoud en communicatiemedium betrokken zijn
Maar het kan zijn dat de Franse politie jou traceert naar aanleiding van je communicatie met Mikhail Mijakovié.
De communicatie tussen planten vindt ook plaats via chemische signalen, die door hun wortels of bladeren worden afgegeven.
Dat team staat bekend om hun goede communicatie.

* van communiceren

Engelscommunication

Franscommunication

DuitsKommunikation

Spaanscomunicación