commandite
mannelijk/vrouwelijk (de)/kɔmɑn'ditə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) rechtsvorm voor een bedrijf met meerdere eigenaren die elk iets van waarde inbrengen (arbeid, geld of in natura)Het gerecht onderzoekt ondder meer contructies die opgezet zijn met Luxemburgse ‘sociétés en commandite simple’ (SECS). Die structuur wordt in Luxemburg beschouwd als een transparante structuur waarbij de vennoten in België belastingen moeten betalen, maar voor de Belgische fiscus moeten die in Luxemburg belast worden.
Etymologie
* uit het Frans
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek