commanditair

mannelijk (de)/ˌkɔmɑndiˈtɛːr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. stille vennoot in een commanditaire vennootschap, commanditaris
  2. betrekking hebbend op een of meer commanditarissen

Etymologie

*afgeleid van het Franse commanditaire ()

Vertalingen

Engelscommendatary
Franscommanditaire
Duitskommanditär
Spaanscomanditario

Verwante woorden

comm thurkowwegcommandantcommandantecommandantencommandantescommandeercommandeerdecommandeerdencommandeertcommanderencommanderendcommanderende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek