combinatoriek
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (wiskunde) onderdeel van de discrete wiskunde en kansrekening waarin wordt onderzocht welke variaties, permutaties, combinaties de waarden van een eindige verzameling kunnen hebben
- (taalkunde) het geheel aan collocaties, (vaste verbindingen in een taal)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek