collegialiteit

vrouwelijk (de)/kɔlexijali'tɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. eigenschap van beroepsbeoefenaren: dat je je collega’s helpt en ondersteunt wanneer dat nodig is
    „We moeten allemaal enige verantwoordelijkheid nemen voor de losse, relaxte collegialiteit die we opbouwen met jonge artiesten, die tot de ongepaste aanname heeft geleid dat zij volwassen zijn en in staat zijn volwassen keuzes te maken.”de Telegraaf 15 jan. 2018
    Het wordt wellicht ingewikkelder voor de collegialiteit wanneer er gevoelens bij komen kijken. Al helemaal als iemand die gevoelens ontwikkelt voor zijn of haar manager.de Telegraaf 14 dec. 2017

Etymologie

*afgeleid van collegiaal

Vertalingen

Engelscollegiality, good fellowship