collaborateur
mannelijk (de)/kɔlabora'tør/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- iemand die samenwerkt, een medewerker
- (pregnant) iemand die in bezette landen met de vijand samenwerkt
Etymologie
* van collaboreren
Vertalingen
Engelscollaborator
Franscollaborateur, collabo
DuitsKollaborateur
Spaanscolaboracionista
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek