cocon

mannelijk (de)/ko'kɔn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

Verpakking van poppen, de overgangsvorm tussen larve en volwassen insect.
Zijde wordt gemaakt van de cocon van de zijdevlinder
iets dat zeer nauw om iets anders heen sluit
Om te proberen wat warmer te worden pakte ik het grondzeil van mijn tent en wikkelde dit een paar keer als een cocon om mijn slaapzak heen.
figuurlijk (figuurlijk) iets waarmee men zich probeert in te dekken
Een cocon van ontkenning.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘omhulsel van rupsen’ voor het eerst aangetroffen in 1872

Engelscocoon

Franscocon

Spaanscapullo