chirograaf
mannelijk (de)/xiro'ɣraf/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (oorkondeleer, diplomatiek) oorkondevorm waarbij twee of meer gelijkluidende akten op hetzelfde vel papier of perkament werden geschreven en deze akten van elkaar werden losgesneden, zodat partijen achteraf aan elkaar kunnen passen om daarmee de echtheid te bewijzen
Etymologie
* Middelnederlands chirografe, cyrografe ‘autograaf’, ontleend aan Oudfrans chirographe, cyrographe, geleerde ontlening aan Latijn chirographum, zelf ontleend aan Oudgrieks kheirógraphon ‘schuldbekentenis’, verbaal-abstract bij kheirógrapheō ‘ik schrijf op en onderteken’, samenstelling bij kheirós ‘hand’ en gráphein ‘schrijven’.
Vertalingen
Engelsindenture
Franscharte-partie
DuitsCharta partita
Spaansquirógrafo, carta partida
Italiaanscarta partita
Poolscyrograf
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek