charge
mannelijk/vrouwelijk (de)/ʃɑrʒə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair) gesloten aanval van de politie of van de cavalerie (cavaleriecharge)
- (scheepvaart), (handel) vervoersovereenkomst tussen bevrachter en schipper
- (industrie) lading of batch in een productieproces (zie chargenummer)
Etymologie
*[B] (Als werkwoord) Leenwoord uit het Engels
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek