ces
mannelijk/vrouwelijk (de)/sɛs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) een met een halve toon verlaagde toon "cDe toon “ces” klinkt in de getempereerde stemming, gelijk aan de toon “aïsis”.
- (muziek) de grondtoon (tonica) van de “ces-mineurtoonladder”, een toonladder met tien mollen als voortekens, tevens een korte aanduiding van die toonladderEen muziekstuk in ces wordt daargaans genoteerd in het gelijkklinkende b-mineur dat slechts twee kruisen als voortekens heeft.
- (muziek) de grondtoon van het “ces-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toonDe drie tonen van het ces-mineurakkoord (symbool: C♭m) in grondligging, zijn: ces - eses - ges.
Etymologie
*[3] c (3)
Vertalingen
EngelsC-flat, C-flat minor, C-flat minor
Fransdo bémol, ut bémol, do bémol mineure
Duitsces, ces-Moll, ces-Moll
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek