cement

/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) een bouwmateriaal bestaande uit kalk, zand en grind
Het cement was in de truck hard geworden.
Het bindmiddel voor dit zogeheten brikkenbeton was geen cement, maar een mengsel van kalk en tras, gemalen tufsteen uit de Eifel. Het werd al in de Romeinse tijd gebruikt, onder andere voor de koepel van het Pantheon. Joost van Kasteren NRC 14 mei 2016
De smurrie voelde lauw en hard aan. Als cement.
tandheelkunde (tandheelkunde) een vulstof voor onder andere kiezen
figuurlijk (figuurlijk) iets wat een groter geheel bij elkaar houdt
Het cement van de samenleving.
Er zit een gevarieerde groep tussen, die, hoe diffuus ook, één kenmerkt deelt: het zijn sociale stijgers: de ouders hebben ten opzichte van hún ouders een grote stap vooruit gemaakt in opleiding en inkomen, maar halen (nog) niet het opleidingsniveau en de werkomvang van de hogere middenklasse. Deze kinderen zijn het cement van de stad.Annemiek Leclaire NRC 26 mei 2016

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘mortel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

Engelscement

Fransciment

DuitsZement

Spaanscemento

Italiaanscemento

Portugeescimento

Turksçimento

Poolscement

Zweedscement, kitt

Deenscement