caracal
mannelijk (de)/karaˈkɑl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (roofdieren) bepaald soort zoogdier, , een slanke, middelgrote, niet gevlekte kat van 6–22 kg met een korte staart en lange oorpluimenHet dier leeft afhankelijk van het leefgebied van verschillende prooisoorten, voornamelijk knaagdieren en vogels en komt voor in heel Afrika, het Arabische schiereiland, het Midden-Oosten, centraal en zuidwest-Azië tot in India. Hij leeft in droge bossen, savannes, struikgewas, heuvelachtige steppen en dorre bergachtige streken. De soort staat wereldwijd op de lijst van de IUCN als niet-bedreigde soort, ondanks dat er weinig bekend is over de populatieontwikkeling in het grootste deel van zijn verspreidingsgebied.
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘katachtige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1872
Vertalingen
Engelscaracal, Persian lynx
Franscaracal, lynx de Perse, lynx du désert
DuitsKarakal
Spaanscaracal
Italiaanscaracal
Poolskarakal
Deenskarakal
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek