Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

cancelcultuur

vrouwelijk (de)/ˈkɛnsəlkʏlˌtyr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

maatschappelijke tendens waarbij men personen en organisaties boycot en uitsluit die onwenselijk gedrag hebben vertoond.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek