calcinatie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

scheikunde (scheikunde) een proces waarbij stoffen onder verhitting worden omgezet in het oxide, in poedervorm, as of stof, of een faseovergang ondergaan
De meest toegepaste vorm van calcinatie in de industrie is de bereiding in kalkovens van cement, door de ontleding van calciumcarbonaat (kalksteen) in calciumoxide (kalk) en koolstofdioxide

* van calcineren

Engelscalcination

Franscalcination

DuitsKalzination

Spaanscalcinación