brogue

mannelijk (de)/brok/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. type grove schoen gedragen door de Ieren

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘type schoen’ voor het eerst aangetroffen in 1989

Verwante woorden

brogebrogues
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek