brigadier

mannelijk (de)/briɣa'dir/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep (beroep) een rang bij de Nederlandse politie tussen hoofdagent en inspecteur
De brigadier kreeg een onderscheiding voor zijn reddingsactie.

Etymologie

*afgeleid van brigade

Vertalingen

Spaansbrigada

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek